အေမရိကန္မွာ ေလယာဥ္နဲ႔ လုိက္ေရာင္းေနတဲ့ ျမန္မာ ပဲျပဳတ္သည္

ဒီတပတ္ ျမန္မာ့အေရးေဆြးေႏြးခန္းမွာ ျမန္မာအစားအေသာက္ေတြထဲမွာ ပဲျပဳတ္ဟာ ထူးျခားတဲ့အာနိသင္ရွိၿပီး အေမရိကန္မွာ လြယ္လြယ္ကူကူ ၀ယ္ႏုိင္တဲ့ အဆင့္အထိေရာက္ေအာင္ လုပ္ငန္းကိုတိုးခ်ဲ႕သြားဖို႔ စိတ္ကူးထားတယ္လို႔ ဆန္ဖရန္စၥကိုၿမိဳ႕က ဦးေမာင္ေမာင္သိန္းက ေျပာပါတယ္။ ဦးသိန္းထိုက္ဦးက ေတြ႔ဆုံေမးျမန္းထားပါတယ္။

ေမး ။ ။ ကိုေမာင္ေမာင္သိန္း ကို က်ေနာ္ သိတာက ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ ဒီမုိကေရစီအေရး လႈပ္ရွားမႈအစ ေက်ာင္းသားေတြ အဖမ္းခံခဲ့ရတဲ့ 141 အုပ္စုအဖြဲ႔ဝင္ တေယာက္အေနနဲ႔ သိထားတာ။ ဒါေပမဲ့လဲ ဝါရွင္တန္ၿမိဳ ႔ေတာ္ကို မၾကာခဏလာတဲ့အခါမွာ ပဲဲဲျပဳတ္လာလာၿပီးေတာ့ ေရာင္းတယ္။ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ဆန္ဖရန္စၥကိုၿမိဳ ႔ကေန ဝါရွင္တန္ဒီစီကို ပဲျပဳတ္လာေရာင္းတဲ့ လူဆိုၿပီး သိထားေတာ့ က်ေနာ္တို႔ ပဲျပဳတ္ေရာင္းတဲ့ကိစၥကို ေတာ္ေတာ္စိတ္ဝင္စားတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ လာေရာင္းတာဆိုေတာ့။ ပထမဦးဆံုး သိခ်င္တဲ့ ေမးခြန္းကေတာ့ ပဲျပဳတ္ေရာင္းတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ အခုလို ပဲျပဳတ္ေရာင္းတယ္။ အဲဒါ ကိုက္ရဲ ႔လား။

ေျဖ ။ ။ ကိုက္ပါတယ္။ ကိုက္ပါတယ္ဆိုတာ က်ေနာ္တို႔ ဆန္ဖရန္စၥကိုမွာ ေရာင္းတဲ့ေစ်းရင္း ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ေတာ့ရေအာင္၊ အဆင္ေျပေအာင္ က်ေနာ္ ညိွႏိႈင္းထားၿပီး လုပ္ပါတယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာလည္း က်ေနာ့္ပဲျပဳတ္ကို အားေပးခ်င္တယ္ဆိုတဲ့အခါၾကေတာ့။

ေမး ။ ။ ပဲျပဳတ္လာေရာင္းတယ္။ ကိုက္တယ္ဆိုေတာ့ အျမတ္ခြန္ဌာနက ေမးရမယ့္ ေမးခြန္းမ်ဳိးပဲ က်ေနာ္က ေမးရမွာပဲ။ ကိုေမာင္ေမာင္သိန္း ဒီမွာ ပဲျပဳတ္တထုပ္ကို ဘယ္ေလာက္နဲ႔ ေရာင္းလဲ။ ဘယ္ေလာက္နဲ႔သြင္းလဲ။

ေျဖ ။ ။ ဒီကိုအေရာက္ကို ဒီမွာ ေရာင္းတဲ့လူေတြ ျပန္မေရာင္းခင္၊ သူတို႔ဆီအေရာက္ကို ႏွစ္က်ပ္ခြဲ (ႏွစ္ေဒၚလာခြဲ) နဲ႔ ေရာင္းတယ္။

ေမး ။ ။ တထုပ္ကို ႏွစ္က်ပ္ခြဲနဲ႔ ဒီကိုသြင္းတယ္။ တေခါက္တေခါက္ လာလို႔ရွိရင္ ဘယ္ေလာက္ေလာက္ သယ္လာႏုိင္သလဲ။

ေျဖ ။ ။ ေပါင္ (၅၀) အိတ္တအိတ္က အထုပ္ (၇၀) ပါတယ္။ အဲဒီမွာ က်ေနာ္ ဆယ္အိတ္သယ္လို႔ရတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီမွာ အထုပ္ (၇၀၀)။ Hand-carry က (၃၅) ေပါင္အထိ ရတယ္ဆိုေတာ့ အဲဒီမွာ အထုပ္ (၅၀) ပါတယ္ဆိုေတာ့ တေခါက္လာတိုင္း (၇၅၀) ပါတယ္။

ေမး ။ ။ တေခါက္လာရင္ (၇၅၀) ပါတယ္ဆိုေတာ့ တြက္ၾကည့္ရင္ နွစ္က်ပ္က ၁၅၀၀။ (၅၀) ၃၂၅ ဆိုေတာ့ ၁၈၇၅ ေဒၚလာရတယ္ဆိုရင္ ေလယာဥ္ခနဲ႔ သူ႔အရင္းအႏီွးနဲ႔ ကိုက္ရဲ ႔လား။ ေလယာဥ္ခံလည္း ေပးရေသးတယ္ဆိုေတာ့

ေျဖ ။ ။ ေလယာဥ္ခံလည္း ေပးရတယ္။ ပစၥည္းသယ္ခလည္း ေပးရတယ္။ ပစၥည္းသယ္ခၾကေတာ့ က်ေနာ္က Virgin America Airline မွာ Gold Member လုပ္ထားတယ္ဆိုေတာ့ က်ေနာ္က ဆယ္ထုပ္ သယ္တယ္ဆိုေပမယ့္ ရွစ္ထုပ္ဖိုးပဲ ေပးရတယ္။ ႏွစ္ထပ္က Free ရတယ္။ တထုပ္ကို ေပါင္ (၅၀) ကို အစိတ္ဆိုေတာ့၊ ရွစ္ထုပ္ဖိုးကို က်ေနာ္က ေငြႏွစ္ရာ ေပးရတယ္။

ေလယာဥ္ပ်ံခ အသြားအျပန္ ခရီးစဥ္ကို ႀကိဳၿပီးေတာ့ ႏွစ္လသံုးလေလာက္ စီစဥ္ၿပီးေတာ့ Discount ေပးတဲ့အခ်ိန္မွာ လွမ္းလွမ္းၿပီး ဝယ္ထားတဲ့အခါၾကေတာ့၊ ႀကိဳတင္စီစဥ္ထားတဲ့အခါၾကေတာ့ က်ေနာ္က အားလံုးေပးရရင္ (၃၅၀) – အသြားအျပန္။ ဆန္ဖရန္စၥကိုကေန နယူးေရာ့္ခ္ျဖစ္ျဖစ္၊ ဆန္ဖရန္စၥကိုကေန ဝါရွင္တန္ျဖစ္ျဖစ္ အသြားအျပန္ (၃၅၀) ထက္ ပိုမေပးရဘူး။ အဲဒီေတာ့ အသြားအျပန္ ပစၥည္းဖိုး၊ ဘာဖိုးညာဖိုးဆိုၿပီး (၅၅၀) ပတ္ဝန္းက်င္ေလာက္ က်တယ္။

ေမး ။ ။ အဲဒီေတာ့ ရတာ (၁၈၀၀) ေက်ာ္ဆုိေတာ့ ကိုက္တယ္။ တႏွစ္ကို ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ ထြက္ၿပီးေတာ့ ေရာင္းရလဲ။

ေျဖ ။ ။ အားလံုးစုစုေပါင္း နယ္ေတြအကုန္လံုးထြက္ရင္ေတာ့ (၁၀) ေခါက္အထက္ (၁၂) ေခါက္ေလာက္ အနည္းဆံုးပါ။

ေမး ။ ။ တႏွစ္ကို ေလယာဥ္ပ်ံနဲ႔ ဒီလို လိုက္ေရာင္းတယ္။ အဲဒီေတာ့ ဒီဝါရွင္တန္တၿမိဳ ႔ထဲလား။ တျခားၿမိဳ ႔ေတြေကာ ရွိေသးလား။

ေျဖ ။ ။ မဟုတ္ဘူး။ က်ေနာ္ Washington DC ပို႔တယ္။ New York ပို႔တယ္။ Chicago – Buffalo သြားတယ္။ San Dieago သြားတယ္။ ဟိုဘက္ဆို Seattle သြားတယ္။ တခါတေလ Seattle ကေန Canada ဘက္ကိုပါ ကူးလိုက္တယ္။

ေမး ။ ။ အခု Canada အထိေပါ့။ တျခားႏုိင္ငံေတြကိုေရာ ပို႔တာေတြ ရွိေသးလား။

ေျဖ ။ ။ တျခားႏိုင္ငံေတြ ပို႔တာကေတာ့ စားတဲ့လူေတြ ရွိတယ္။ က်ေနာ္ Europe ကို သြားတဲ့အခါ လက္ေဆာင္ေတြ ယူသြားတာေပါ့။ အခုေနာက္ပိုင္း တခ်ဳိ ႔ေတြ မွာတဲ့အခါၾကေတာ့ က်ေနာ္ကေတာ့ တိုက္ရိုက္မလုပ္ေပးႏိုင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ Europe ကိုသြားတဲ့အခါ San Fransco ကေန သြားတဲ့အခါ မ်ားေသာအားျဖင့္ အေကာင္းဆံုးလက္ေဆာင္အျဖစ္ Europe ကို အလြမ္းေျပ သယ္သြားၾကတယ္။

ေမး ။ ။ ဒီနာမည္ အလြမ္းေျပဆိုတဲ့ နာမည္က ဘယ္လိုစၿပီးေတာ့ ေရြးျဖစ္ခဲ့လဲ။

ေျဖ ။ ။ အဲဒါကေတာ့ က်ေနာ့္ ရင္တြင္းျဖစ္ေပါ့။ လြမ္းလြန္လို႔ အလြမ္းေျပလို႔ အမည္ေပးခဲ့တာ။

ေမး ။ ။ အခုျမန္မာေတြၾကားထဲမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အထူးသျဖင့္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုမွာ အားေပးၾကတယ္။ ပို႔ရတာလဲ ကိုက္တယ္ေပါ့။ အဲဒီေတာ့ ပဲက ဘယ္ကရလဲ။

ေျဖ ။ ။ ပဲကေတာ့ အဓိကေတာ့ လက္ကားေရာင္းတဲ့ဆိုင္ကေန က်ေနာ္ ဝယ္တယ္။ ကုန္ၾကမ္းကေတာ့ Product of Canada ရိွတယ္။ Product of USA ရွိတယ္။ အခု ဗမာျပည္မွာ ေစ်းမွာေရာင္းေနတဲ့ ပဲေတြက ကေနဒါ က ျပန္ဝင္ေနတဲ့ Yellow Peas Hole လို႔ေခၚတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ ပဲျပဳတ္ပဲလို႔ပဲ ေခၚတာေပါ့။

ေမး ။ ။ ဒါက ဗမာျပည္မွာစားတဲ့ ပဲျပဳတ္မ်ဳိး။

ေျဖ ။ ။ ျမန္မာျပည္မွာ ပဲျပဳတ္။

ေမး ။ ။ ျမန္မာအရသာနဲ႔ အတူတူပဲ။

ေျဖ ။ ။ ျမန္မာအရသာနဲ႔ အတူတူပဲ။ Process တူရင္ အရသာတူတယ္။ Process မတူရင္ အရသာ မတူဘူး။ ဘာျဖစ္လို႔ Process တူတယ္၊ မတူဘူး ေျပာရလဲဆိုေတာ့ စေတာ္ပဲျပဳတ္လိုေခၚတဲ့ က်ေနာ္ ေရာင္းေနတဲ့ စေတာ္ပဲျပဳတ္လို႔ ေခၚေပမယ့္ တကယ္တမ္း ပဲျပဳတ္က စေတာ္ကဲျပဳတ္တဲ့ ပဲျပဳတ္။ အဲဒီကေန စေတာ္ပဲျပဳတ္ Process က ၾကာတယ္။ ဒီအတိုင္း ပဲျပဳတ္က ထမင္းအိုးနဲ႔ ျပဳတ္လိုက္လဲ ပဲျပဳတ္ျဖစ္တယ္။ ဒီေပါင္းအိုးနဲ႔ ထည့္ျပဳတ္လိုက္လဲ ပဲျပဳတ္ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ပဲျပဳတ္ အိၿပီးေတာ့၊ အလံုးမပ်က္၊ ၿပီးေတာ့ ထမင္းေက်ာ္တဲ့အထဲ ထည့္ေမႊးလဲ အလံုးမပ်က္ဘူး။ ၾကည့္လိုက္ရင္ တင္းေနသလိုပဲ။ ဒါေပမဲ့ စားၾကည့္လိုက္ အိေနတယ္။ အဲဒီ သူ႔ Process က အရွည္ႀကီး။

ေမး ။ ။ အေမရိကန္ ျပည္ေထာင္စုမွာ အစားအေသာက္ ေရာင္းခ်တာဆိုေတာ့ ေဘးကင္းလံုၿခံဳဖို႔

ေျဖ ။ ။ ေဘးကင္းလံုၿခံဳဖို႔က က်ေနာ္တို႔က အစကတည္းက စလုပ္တာကေန ေနာက္ဆံုးအဆင့္အထိ၊ ထုတ္ေရာင္းတဲ့အထိ FDA Approval တို႔ ဘာတို႔ဆိုတာ ဒါေတြက ဒီတုိင္းျပည္မွာ မရွိမျဖစ္ လိုအပ္တယ္အရာေတြ။

ေမး ။ ။ ကိုေမာင္ေမာင္သိန္းက လိုက္ေရာင္းတယ္။ အိမ္မွာရွိတဲ့ မိသားစုေတြက

ေျဖ ။ ။ သားအငယ္ဆံုးက အဓိကလိုက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ့္အလုပ္ကို အေနာက္ကေန ထိန္းေပးတယ္။ အမ်ဳိးသမီးကလည္း နည္းနည္းပါးပါး လိုက္ထိန္းေပးတယ္။

ေမး ။ ။ လုပ္ငန္းလုပ္တဲ့ လုပ္ငန္း လည္ပတ္အဆင့္ဆင့္ – က်ေနာ္ကို နည္းနည္းေလး ရွင္းျပေပးပါ။

ေျဖ ။ ။ အခုဆို (၁၀) ႏွစ္ ရွိသြားၿပီ။ စလုပ္တာကေတာ့ ပထမဦးဆံုး ကိုယ္က လြမ္းလြန္လို႔ စားဖို႔ဆိုၿပီးေတာ့ စလုပ္တာ။ ဒါေပမဲ့ ဒီဟာကို က်ေနာ္ ေသခ်ာသင္လာတယ္။ ဗမာျပည္မွာကတည္းက ပဲျပဳတ္လုပ္တဲ့ Process ကို ပဲျပဳတ္ျပဳတ္တဲ့ အေဒၚႀကီးဆိုေတာင္မွ ကိုယ္စားလို႔ႀကိဳက္တဲ့ ပဲျပဳတ္ျပဳတ္ အေဒၚႀကီးကို အိမ္ကိုပင့္ၿပီးေတာ့ ေသခ်ာက်က်နန သင္တာ။ အဓိက ဒီပဲျပဳတ္ Quality ေကာင္းေကာင္း ထြက္လာဖို႔က စုန္းျပဴးလို႔ေခၚတဲ့ ပဲေတြကို က်ေနာ္တုိ႔ ဆြဲထုတ္ႏိုင္ရမယ္။ အခုေနာက္ပိုင္း မ်ားမ်ား Mass Production ထုတ္လာတဲ့အခါၾကေတာ့ အဲဒီ စုန္းျပဴး ခြဲတတ္တဲ့နည္း က်ေနာ္ ရတယ္။ ပဲႏွစ္ျခမ္း ကြဲေနတဲ့ဟာေတြ၊ နဂိုအကြဲေတြအားလံုးကို ဇကာနဲ႔ စစ္တဲ့အခ်ိန္မွာကတည္းက ေရြးထုတ္လိုတ္တယ္။ အဲဒီ ပဲအကြဲေတြကို က်ေနာ္မထည့္ဘူး။ က်ေနာ့္ပဲက အလံုးေလးေတြႀကီးပဲ သက္သက္ ျဖစ္ေနတယ္။

အဲဒီမွာ ဘာကြလဲလိုိ႔ လူေတြက ေမးၾကတယ္။ ဘာျဖစ္လဲ ဟိုပဲအကြဲလည္း စားလို႔ရတာပဲ။ ဒီပဲနဲ႔ ဘာျဖစ္လို႔ မေရာထားလဲ။ ပဲက ႏွစ္ျခမ္းကြဲသြားၿပီရင္ Cover မရွိတဲ့အတြက္ သူ႔ရဲ ႔ ျပဳတ္ခ်ိန္ၾကတဲ့အခါ။ သူ႔ရဲ ႔ ျပဳတ္ခ်ိန္ၾကလို႔ရွိရင္ ႏူးတဲ့အခ်ိန္က မတူဘူး။ ဒီ ပဲႏူးဖုိ႔အတြက္ ဟိုပဲေတြက အရည္ေပ်ာ္ကုန္တာ။ ဟိုပဲ ႏူးၿပီးတဲ့အခ်ိိန္ခ်ရင္ ဒီပဲက မႏူးေသးဘူး။ အဲဒီမွာ ဆက္ေတာက္ဆက္ေတာက္ေလးေတြ မျဖစ္ေအာင္ အဲဒါေတြ အကုန္လံုးကို သန္႔စင္လိုက္တယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္က MGS Free – လံုးဝ အခ်ဳိမႈန္႔ လံုးဝမပါဘူး။

ေမး ။ ။ အခု ဝယ္တဲ့လူေကာ မ်ားလာလား။ ဒီမွာ ဒီျပင့္ၿမိဳ ႔ေတြလည္း တင္ပို႔ရတာေတြ မ်ားလာတဲ့အခါၾကေတာ့ မိသားစုနဲ႔ ႏိုင္ပါရဲ ႔လား။

ေျဖ ။ ။ မႏိုင္ဘူး။ က်ေနာ္ အဲဒါေတြ အကုန္လံုးကို အစီအစဥ္ ဆြဲထားတယ္။ ဒီမွာ ေနာက္တဆင့္တက္ရင္ စက္ရံုအဆင့္ သြားရေတာ့မွာ။ စက္ရံုအဆင့္ တက္မယ္ဆိုရင္ စက္ရံုေနရာ ငွားရမယ္။ လိုအပ္တဲ့ဟာေတြ ျပင္ဆင္ၿပီး Market လည္း ႀကီးလာမယ္။ အကယ္၍ ဒီစက္ရံုအဆင့္ တက္လို႔မွ ပိုၿပီးေတာ့ ေရာင္းရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္ စက္ရံုျပန္ေထာင္မလားေပါ့။

ေမး ။ ။ ျမန္မာႏုိင္ငံမွာ ေရာင္းတဲ့ေစ်းနဲ႔ေတာ့ ဘယ္တူမလဲ။ ျမန္မာျပည္မွာ ေဟာ့ဒီက ပဲျပဳတ္ဆိုၿပီးေတာ့ ေအာ္ေရာင္းတဲ့ ဒီေန႔အထိ ျမန္မာျပည္သူေတြ ဝယ္စားတဲ့ ေစ်းႏႈန္းနဲ႔ေတာ့ မတူဘူး။

ေျဖ ။ ။ အခုကတည္းကိုက က်ေနာ္က တခါတေလျပန္ရင္ ပဲျပဳတ္ အထုပ္ (၅၀ – ၇၀) ယူယူသြားတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကို လက္ေဆာင္ေပးတယ္။ ဟိုက သူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း အရမ္းႀကိဳက္တယ္။ ဟိုမွာရွိတဲ့ အမ်ဳိးေတြထဲက လူႀကီးေတြကိုေပးတယ္။ သူတုိ႔ကေတာ့ ဒီမွာ စက္ရံုလာေထာင္ဖို႔ကိုလဲ ကမ္းလွမ္းတယ္။ ဘာျဖစ္လို႔ ကမ္းလွမ္းလဲဆိုေတာ့ ေစ်းကြက္က ရွိတယ္။ ေစ်းကြက္က ရွိတယ္ဆိုတာ အခုျမန္မာျပည္မွာ ကိုယ့္ရဲ ႔ Unique Product ေခၚတာေပါ့ က်ေနာ္တုိ႔ ဗမာလူမ်ဳိးရဲ ႔ ဒီအျပင္ ဘယ္လူမ်ဳိးမွာမွ မရွိတဲ့ အစားအေသာက္က ပဲျပဳတ္။ မုန္႔ဟင္းခါးတို႔ ဘာတို႔ကို ထင္ခဲ့တယ္။ အဲဒါ မဟုတ္ဘူး။ မုန္႔ဟင္းခါးတုိ႔ ဘာတိုိ႔က Noodle နဲ႔ ဆန္မုန္႔ဖတ္နဲ႔ ငါးဟင္းခ်ဳိတို႔က ယိုးဒယားမွာရွိတယ္။ က်န္တဲ့ အိမ္နီးခ်င္းတိုင္းျပည္ေတြမွာ ရွိတယ္။ ပဲျပဳတ္က ပဲကိုအေညွာင့္ေဖာက္ၿပီးေတာ့ ထုတ္လိုက္တဲ့ ကုန္ထုတ္လုပ္ငန္း။ သူ႔ဆီမွာ ဗမာျပည္မွာက အကုန္လံုးက ပဲျပဳတ္စားၿပီး ႀကီးလာၾကတာ။ ပဲျပဳတ္စားၿပီး ႀကီးလာေပမယ့္ ပဲျပဳတ္ရဲ ႔ အာနိသင္ကို ေသခ်ာမသိဘူး။ ပဲျပဳတ္မွာ Fiber က ၆၄ ရာခိုင္ႏႈန္းပါတယ္။ Dietary Fiber လို႔ ေခၚတယ္။ ဒီေတာ့ ပဲျပဳတ္စားရင္ ေလရႊင္တယ္။ အမွန္တိုင္းေျပာရင္ ေခါင္းမခဲဘူး က်န္းမာေရးေကာင္းတယ္။ ေနာက္ အဓိက Vitamin Protein အားရွိတယ္။ ဒီဟာေတြစားၿပီး က်ေနာ္တို႔ ဗမာေတြ လူျဖစ္ေနတယ္။

ေမး ။ ။ ဒီလုပ္ငန္းကို ေလာေလာဆယ္မွာ လတ္တေလာ ျဖန္႔ျဖဴးေရးကို ဘယ္ေလာက္အထိ တိုးခ်ဲ ႔ဖို႔ စီစဥ္ထားလဲ။

ေျဖ ။ ။ က်ေနာ္က Vending စက္ေတြနဲ႔ ေရာင္းဖို႔အထိ စိတ္ကူးထားတယ္။ Vending စက္ေတြဆိုတာ အခ်ဳိရည္ ဘူးေလးေတြ Pespi, Coca Cola ျဖစ္ျဖစ္ ပိုက္ဆံထည့္လိုက္ရင္ ရတယ္။ အဲဒါမ်ဳိး ပဲျပဳတ္နံပတ္နဲ႔ ႏိွပ္ထုတ္လိုက္ရင္ ပဲျပဳတ္ထြက္လာတဲ့အထိ စိတ္ကူးထားတယ္။

ေမး ။ ။ နမူနာေလး ဘာေလး မပါဘူးလား။ နမူနာေလး ျပပါအံုး။

ေျဖ ။ ။ ပါပါတယ္။

ေမး ။ ။ အရည္အေသြးအားျဖင့္ ထိန္းႏုိင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္လဲ။

ေျဖ ။ ။ အရည္အေသြးအားျဖင့္ ထိန္းႏိုင္ေအာင္ ေျပာရရင္ ဂ်ပန္နည္းပညာ ခိုင္ဇင္းဆိုတဲ့ နည္းပညာ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ P D C A ဆိုၿပီးေတာ့ ရွိတယ္။ P က Plan, D က Do ထုတ္လုပ္တာ။ C က Check, A က Adjust လုပ္ေပးတာ။ အၿမဲတမ္း ကိုယ္ထုတ္တဲ့ ပစၥည္းေပၚမွာ ေစတနာ – အဓိက ေစတနာထားၿပီးေတာ့ စားသံုးတဲ့သူေတြ ဘယ္လို ပိုေကာင္းလာေအာင္ ထုတ္လာတာနဲ႔အမွ်၊ ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် ေကာင္းကြက္ေလးေတြ ပိုမိုေတြ႔လာတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ ပစၥည္းက တျဖည္းျဖည္း ပိုလည္းေကာင္းလာတယ္။ Quality အရည္အေသြးလည္း မက်ဘူး။ အဓိကေတာ့ ေစတနာ အဓိက ျဖစ္တယ္။

ေမး ။ ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ေျဖ ။ ။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

Source : VOA Interview VIDEO